ΣΠΗΛΑΙΟ ΦΟΝΓ ΝΧΑ · ΙΣΤΟΡΙΑ
Σπήλαιο Phong Nha: Το σύστημα των ποταμών και το παρελθόν του
Το σπήλαιο Phong Nha είναι κάτι πολύ περισσότερο από τη βαρκάδα που κάνουν οι τουρίστες — ένα υπόγειο ποτάμιο σύστημα που εξερευνήθηκε για πάνω από έναν αιώνα, με πολεμική ιστορία και ένα ξηρό γειτονικό σπήλαιο δίπλα του.
Δείτε τις ξεναγήσεις στα σπήλαια Phong Nha στο GetYourGuide ↗Ένα υπόγειο ποτάμι που είναι μακρύτερο από ό,τι υποδηλώνει η βόλτα με το σκάφος
Η βαρκάδα που κάνουν οι περισσότεροι επισκέπτες στο Σπήλαιο Phong Nha καλύπτει περίπου το πρώτο τμήμα ενός πολύ μεγαλύτερου συστήματος — οι σπηλαιολόγοι έχουν χαρτογραφήσει δεκάδες χιλιόμετρα διασυνδεδεμένων υπογείων ποταμών κάτω από αυτό το τμήμα του πάρκου, καθιστώντας το ένα από τα μακρύτερα τεκμηριωμένα συστήματα υπογείων ποταμών στην Ασία. Ο ποταμός Son που μεταφέρει τα τουριστικά σκάφη συνεχίζει απλώς υπόγεια, διαπερνώντας ασβεστόλιθο που διαλύεται εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ό,τι βλέπουν οι τουρίστες με τη βάρκα είναι καλύτερα να το αντιλαμβάνεται κανείς ως την προσβάσιμη πύλη προς ένα σύστημα ποτάμιων σπηλαίων που εκτείνεται, σε μεγάλο βαθμό χωρίς φωτισμό και χωρίς επισκέψεις, βαθιά μέσα στο βουνό πέρα από αυτό.
Εξερευνήθηκε σταδιακά, σε διάστημα άνω του ενός αιώνα
Οι τοπικές κοινότητες σε αυτό το τμήμα του Κουάνγκ Μπινχ γνωρίζουν την είσοδο του Σπηλαίου Φονγκ Νια εδώ και γενιές, και το σπήλαιο έχει επισκεφθεί και περιγραφεί από ξένους ταξιδιώτες κατά διαστήματα ήδη από τα τέλη του 1800. Η συστηματική επιστημονική εξερεύνηση δεν ξεκίνησε παρά μόνο όταν η Βρετανική Ένωση Ερευνών Σπηλαίων άρχισε να συνεργάζεται με Βιετναμέζους ερευνητές στις αρχές της δεκαετίας του 1990, χαρτογραφώντας σταδιακά τα υπόγεια ποτάμια που δίνουν στο σπήλαιο τις εντυπωσιακές του διαστάσεις. Αυτή η εξερευνητική εργασία — που συνεχίζεται ακόμη σε τμήματα του εθνικού πάρκου — είναι εκείνη που τελικά θεμελίωσε την υποψηφιότητα του Εθνικού Πάρκου Φονγκ Νια-Κε Μπανγκ για την αναγνώριση από την UNESCO, η οποία απονεμήθηκε για πρώτη φορά για τη γεωλογία του το 2003.
Ένα καταφύγιο πολέμου κάτω από το βουνό
Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, τα σπήλαια σε αυτό το τμήμα του Κουάνγκ Μπιν — μιας επαρχίας που βρισκόταν ακριβώς κάτω από τις διαδρομές πτήσης των βομβαρδιστικών κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ — χρησιμοποιήθηκαν από τις τοπικές κοινότητες και τους στρατιώτες ως καταφύγιο από τους βομβαρδισμούς, ενώ ορισμένα περάσματα φέρεται να λειτούργησαν ως πρόχειρες αποθήκες ή στρατιωτικά νοσοκομεία κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Η έκταση και η δροσιά των υπόγειων αιθουσών τα καθιστούσαν πρακτικά καταφύγια με τρόπο που γίνεται εύκολα αντιληπτός μόλις σταθεί κανείς μέσα σε ένα από αυτά. Πρόκειται για ένα στρώμα πιο πρόσφατης ιστορίας που βρίσκεται ήσυχα κάτω από τη γεωλογική αφήγηση που έρχονται να δουν οι περισσότεροι επισκέπτες.
Τιέν Σον — το ξηρό σπήλαιο δίπλα
Μια σύντομη, απότομη ανάβαση πάνω από την είσοδο του Σπηλαίου Phong Nha οδηγεί στο Σπήλαιο Tien Son, ένα μικρότερο ξηρό σπήλαιο που αποτελεί εύκολη προσθήκη για ταξιδιώτες που θέλουν να δουν ένα διαφορετικό είδος θαλάμου την ίδια μέρα. Οι σχηματισμοί του Tien Son είναι παλαιότεροι και ξηρότεροι από εκείνους του ποταμίσιου σπηλαίου από κάτω, ενώ ο χώρος έχει επίσης αποκαλύψει ίχνη που συνδέονται με τον αρχαίο πολιτισμό των Τσαμ, συμπεριλαμβανομένων επιγραφών που οι ερευνητές πιστεύουν ότι άφησαν επισκέπτες Τσαμ αιώνες πριν. Είναι μια πολύ πιο σύντομη επίσκεψη από το ίδιο το Σπήλαιο Phong Nha, αλλά δείχνει μια πλευρά των σπηλαίων του πάρκου που η βαρκάδα δεν αποκαλύπτει — ξηρούς θαλάμους αντί για μια ποταμίσια διαδρομή.
Ό,τι μένει ανεξερεύνητο από την κρουαζιέρα με το σκάφος
Ακόμη και μια πλήρης βαρκάδα στο Σπήλαιο Phong Nha καλύπτει μόνο ένα κλάσμα του εξερευνημένου ποταμιαίου συστήματος, πόσο μάλλον τα τμήματα που παραμένουν χαρτογραφημένα. Πέρα από το σημείο όπου γυρίζουν πίσω τα τουριστικά σκάφη, το πέρασμα συνεχίζεται σε περιοχές προσβάσιμες μόνο σε ερευνητικές και σπηλαιολογικές αποστολές, μερικές από τις οποίες απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό για να διασχίσουν πλημμυρισμένα τμήματα και απόλυτο σκοτάδι, μακριά από κάθε φωτισμό. Αξίζει να το γνωρίζετε αυτό ενώ γλιστράτε κάτω από τους φωτισμένους σταλακτίτες κοντά στην είσοδο: ο φωτισμένος, προσβάσιμος με βάρκα θάλαμος είναι ένα μικρό, επιμελημένο κομμάτι ενός πολύ μεγαλύτερου ποταμιαίου σπηλαίου που συνεχίζεται για χιλιόμετρα μέσα στο βουνό, ως επί το πλείστον αθέατο και χωρίς φως.