PHONG NHA GROT · GESCHIEDENIS
Phong Nha-grot: het riviersysteem en zijn verleden
Phong Nha-grot is meer dan de boottocht die toeristen nemen — een riviersysteem dat meer dan een eeuw is verkend, met oorlogsgeschiedenis en een droge zustergrot ernaast.
Bekijk tours naar de Phong Nha-grotten op GetYourGuide ↗Een ondergrondse rivier die langer is dan de boottocht doet vermoeden
De boottocht die de meeste bezoekers door de Phong Nha-grot maken, bestrijkt ruwweg het eerste stuk van een veel groter gangenstelsel — speleologen hebben tientallen kilometers aan onderling verbonden riviergangen in kaart gebracht onder dit deel van het park, wat het een van de langste gedocumenteerde ondergrondse riviersystemen van Azië maakt. De Son-rivier die de toeristenboten draagt, stroomt simpelweg ondergronds verder en snijdt door kalksteen dat al zeer lang oplost. Wat toeristen per boot zien, kan het best worden opgevat als de toegankelijke poort naar een riviergrottensysteem dat zich, grotendeels onverlicht en onbezocht, diep de berg in uitstrekt.
Geleidelijk ontdekt, in meer dan een eeuw tijd
De lokale gemeenschappen in dit deel van Quang Binh kennen de ingang van de Phong Nha-grot al generaties lang, en buitenlandse reizigers hebben de grot sinds minstens de late jaren 1800 met enige regelmaat bezocht en beschreven. Pas begin jaren 1990 begon serieus wetenschappelijk onderzoek, toen de British Cave Research Association ging samenwerken met Vietnamese onderzoekers en geleidelijk de riviergangen in kaart bracht die de grot haar immense omvang geven. Dat onderzoek — dat in delen van het park nog steeds loopt — legde uiteindelijk de basis voor de UNESCO-erkenning van Phong Nha-Ke Bang, die in 2003 voor het eerst werd toegekend vanwege de geologische waarde.
Een schuilkelder uit de oorlogstijd onder de berg
Volgens lokale verslagen werden de grotten in dit deel van Quang Binh — een provincie die direct onder de vliegroutes van de Vietnamoorlog lag — door lokale gemeenschappen en soldaten gebruikt als schuilplaats tegen bombardementen, en sommige gangen dienden naar verluidt als geïmproviseerde opslagplaatsen of veldhospitalen tijdens het conflict. De omvang en koelte van de ondergrondse kamers maakten ze tot praktische toevluchtsoorden, iets dat je pas echt waardeert als je er zelf in hebt gestaan. Het is een laag recentere geschiedenis die stil onder het geologische verhaal ligt dat de meeste bezoekers komen zien.
Tien Son — de droge grot naast de deur
Een korte, steile klim boven de ingang van de Phong Nha-grot leidt naar de Tien Son-grot, een kleinere droge grot die een gemakkelijke aanvulling vormt voor reizigers die op dezelfde dag een ander type gang willen zien. De formaties in Tien Son zijn ouder en droger dan die in de riviergrot eronder, en de site heeft ook sporen opgeleverd die verband houden met de oude Cham-beschaving, waaronder inscripties waarvan onderzoekers denken dat ze eeuwen geleden door Cham-bezoekers zijn achtergelaten. Het bezoek is veel korter dan aan de Phong Nha-grot zelf, maar het toont een kant van de grotten in het park die de boottocht niet laat zien: droge zalen in plaats van een riviergang.
Wat de boottocht onontdekt laat
Zelfs een volledige boottocht door de Phong Nha-grot bestrijkt slechts een fractie van het onderzochte riviersysteem, laat staan de delen die nog niet in kaart zijn gebracht. Voorbij het punt waar de toeristenboten omkeren, loopt de gang verder naar stukken die alleen toegankelijk zijn voor onderzoeks- en speleologie-expedities, waarvan sommige gespecialiseerde uitrusting vereisen om overstroomde gedeelten en volledige duisternis, ver van enige verlichtingsinstallatie, te doorkruisen. Het is de moeite waard dit te weten terwijl je onder de verlichte stalactieten nabij de ingang glijdt: het verlichte, per boot bereikbare deel is een kleine, zorgvuldig geselecteerde sectie van een veel groter riviergrottensysteem dat kilometers diep de berg in gaat, grotendeels onzichtbaar en onverlicht.